POLOŽAJ OBLASTI 

Lazarevac se prostire na 55 kilometaru jugozapadno od Beograda, kao jedna od prigradskih opština. Leži u živopisnom delu šumadijske Kolubare (koja se prostire na 420 km2) u neposrednoj blizini reke Kolubare, na nadmorskoj visini od 157 metara. Lazarevac se nalazi na izuzetno povoljnom geografskom položaju. Smešten je na raskrsnici puteva prema Beogradu, Aranđelovcu, Mladenovcu, Ljigu, Valjevu i zahvaljujući Ibarskoj magistrali i pruzi Beograd-Bar ima sve mogućnosti za snažan privredni razvoj. Sa susednim mestima kao i u samoj opštini, postoje dobre saobraćajne veze.

RELJEF TLA 

Ovaj kraj ima ravničarsko bregovit karakter. Oko reka se prostiru plitke rečne doline. Najmanja Turijska, srednja Pestanska, i najviša uz rečicu Onjeg. Najveća ravnica je uz reku Kolubaru. Iznad pomenutih ravnica uzdižu se brda i pobrđa:Vrače brdo, Čovka, Stubički, Brajkovački i Kruševački vis, Starac, Parlog, Kik. Karaula, Kremenica i na krajnjem severu Kosa i Radovnica. 

Jugozapadno i južno iznad ove oblasti se uzdižu planine, Suvobor i Rudnik, jugoistočno Venčac i Bukulja, istočno Kosmaj a Avala severoistočno. 

 
Tipican izgled oblasti u toku leta 

KLIMA  

Lazarevac se nalazi u umerenom - kontinentalnom klimatskom pojasu.  Srednja godišnja temperatura vazduha iznosi 11.4 stepena Celzijusovih. Prosečno godišnje na ovom području padne oko 600mm vodenog taloga. To je razlog što u gradu buja vegetacija. Relativna vlažnost vazduha se kreće između 50 i 55% leti i 80% zimi. Broj sunčanih sati kreće se između 1900 i 2300 sati. Ovo područje karakteriše smanjeno prisustvo magle. U poznu jesen i tokom zime duvaju severo-zapadni i istočni vetrovi (Ustoka), umerenog inteziteta jer je Lazarevac sa istočne strane zaklonjen planinama: Avalom, Kosmajem, Bukuljom i Venčacom. U sparnim letnjim danima duva “zapadnjak” od Posavine donoseći osveženje ali i nepogode. 

BILJNI I ŽIVOTINJSKI SVET 

Čitava Šumadija je nekad bila pod šumom odakle je i dobila naziv. Krčenjem šuma ljudi su dolazili do veoma obradivih površina, a na podrčju površinskih kopova nestali su kompleksi šuma starih i po nekoliko vekova. Danas su šumski reoni koji su preostali, pod zaštitom države, pretvoreni u parkove. 
Od visokih rastinja zastupljeni su cer i granica  (modifikacija hrasta), zatim bukva i grab. Postoje čitave oaze bagremove i lipove šume, a česti su: topola, brest, jasen i klen. Od žbunastog rastinja su najčešći: dren, trnjina i glog. 
U gajevima je izmešano visoko rastinje sa zbunjem, uz koje se penju brojne puzavice čineći gust, kad-kad neprolazni vegetacioni splet. 
 Po svim kolubarskim šumama i zapuštenim livadama ima u izobilju kupina. Livadskih i pašnjackih površina je sve više. Na njima se gaji krmno bilje. 
Nekada u izobilju a sada u prirodnim rezervatima mogu se, istina retko, videti: medvedi i vukovi pa čak i divlje goveče Tur, divlje svinje, lisice i zečevi. Od gmizavaca zmija je sve manje zbog namnožavanja fazana. Rojevi komaraca imaju svoja legla u rečnim dolinama, dok su jasenak i balegar sve ređi. Organizovanim bavljenjem pčelarstvom broj pčelinjih društava je značajno porastao. Od ptica najviše su zastupljni vrapci, slavuji, fazani, golubovi, gugutke, čvorci, laste, rode, patke, guske, sove i jastrebovi. 

RUDNA BOGATSTVA 

U južnom i središnjem delu oblasti ima dosta ruda. Oblast je nadaleko čuvena po Rudarskom Basenu Kolubara koji godišnje iskopa oko 24 miliona tona rude lignita. Uporedo sa eksploatacijom uglja, razvijaju se i druge industrijske grane zbog postojanja drugih prirodnih bogastava: diatomejske zemlje u Baroševcu, kaolinske gline u Rudovcima, kvarcnog peska "staklarca" u Zeokama. U Brajkovcu se vadi kvalitetan kamen tzv. "Brajkovački granit" kojim su obložene mnoge fasade. U donjem toku reke Kolubare, prema Barajevu ima i zemnog gasa. 

HIDROGRAFIJA 

Kolubara je granična reka i od srednjeg toka do ušća teče ravnicom, sa veoma blagim padom ka reci Savi. Nastaje u gradu Valjevu od rečica Jablanice i Oblice. Njene pritoke su rečice: Ljig, Lukavica, Peštan, Turija i Beljanica. 

U ovoj oblasti ima dosta izvora, raznih mineralnih voda, u kategoriji oligomineralnih sulfidnih hipotermi. Zbog svojih specifičnih fizičko-hemijskih karakteristika može se koristiti u balneo terapijske svrhe, kupanjem na odgovarajućoj temperaturi kod mnogih reumatsih oboljenja. 

POLOŽAJ GRADA 

Lazarevac se nalazi na blagoj kosi, poslednjoj rudničkoj terasi sa koje pogled pada na prostranu kolubarsku i posavsku ravnicu. Gradsko područje se prostire na nekoliko pobrđa: Paunovića brdu, Debelom brdu, Stubičkom brdu, Lukavičkoj i Drenjanskoj kosi i Burovskoj zaravni. Centralna zona grada i stari deo Lazarevca se nalaze na brdu Zbegovcu.   

U opštini Lazarevac su: Arapovac, Barzilovica, Baroševac, Bistrica, Brajkovac, Burovo, Veliki Crljeni, Vrbovno, Vreoci, Dudovica, Dren, Županjac, Zeoke, Junkovac, Kruševica, Lazarevac, Leskovac, Lukavica, Mali Crljeni, Medoševac, Mirosaljci, Petka, Prkosava, Rudovci, Sokolovo, Stepojevac, Strmovo, Stubica, Trbušnica, Čibutkovica, Šopić i Šušnjar. 
Sama opština Lazarevac prostire se na površini od 389 km2. Po popisu iz 2004. godine na teritoriji opštine zivi 59882 žitelja. U samom gradu nastanjeno je 29274 žitelja. Samo u toku osamdesetih godina u Lazarevac se doselilo preko 1000 srpskih i crnogorskih porodica sa teritorije Kosova. U poslednjih deset godina usred ratnih događanja na teritoriji bivše SFRJ u Lazarevac se doselilo iz Slovenije, Hrvatske, Bosne i Hercegovine, Makedonije 1798 izbeglih lica a posle bombardovanja sa Kosova i Metohije, 2500 interno raseljenih lica.
Na području opštine ima više od 208 km puteva od čega magistralnih 51 km, regionalnih 70 km i lokalnih preko 80 km. Pored deonice, već navedene pruge Beograd-Bar kroz opštinu prolazi i industrijska pruga kojom se prevozi ugalj sa površinskih kopova do termoelektrana u Velikim Crljenima i Obrenovcu.