Posle proglašenja nezavisnosti Srbije 1878. godine ova oblast se, zbog blizine Beograda i jače trgovine sa Austrijom, brzo razvija. Selo Šopić je 1882.godine proglašeno za varošicu.

Mesto na kome je u proslom veku podignuta varošica zove se Zbegovac. Tu su se nalazili ambari u kojima je prikupljana letina sa begovskih imanja. Blaga klima na strom carigradskom drumu Beograd-Rudnik uslovili su da se ovde formira varošica. Trgovci i zanatlije su za relativno kratko vreme naselili brdo Zbegovac. Brdo Zbegovac je svojim idealnim položajem privlačio žitelje obliznjeg mesta i doseljenike. Stanovništvo su uglavnom činili zanatlije i trgovci. Na zboru 24.aprila 1887 godine, na Lazarevu subotu, izrazili su želju za proglašenjem i imenovanjem varošice. Sa osnivačkog zbora upućen je zahtev skupštini Kraljevine Srbije da bezimenom naselju na brdu Zbegovac daruju ime i odobre osnivanje opštine. U toku 1888. godine  Lazarevcani su u zahtevu naveli dokaze da u mestu radi pošta i telegraf, da je varošica sagradila zdrevstvenu zadrugu i dobila svog prvog lekara,  i da je mesto na idealnom položaju posmatrano sa zdravstvenog apsekata i da je u varošici razvijena trgovina i zanatstvo. Godine 1899. Narodna Skupština Kraljevine Srbije dobijeni zahtev predaje Ministarskom savetu, za udvoljenje želja građana. Kako je te godine pripremano slavlje povodom 500 godina od boja na Kosovu, savet je odlučio da se  u slavu i čast velikog Srpskog Kneza Lazara Hrebeljanovica bezimenoj varošici na brdu Zbegovcu daruje ime Lazarevac 28. juna 1889.godine...

Breg Zbegovac, kod Šopića, idealnog položaja privlačio je žitelje varošice Šopić, a i doseljenike sa strane. Prvu kuću na Zbegovcu sagradio je Negovan Nedeljković iz Šopića 1858.godine. Naselje na brdu Zbegovac se sve više naseljava i otvaraju se zanatlijske radnje, zadruge, kafane i trgovačke radnje. Novodoseljeni trgovci i zanatlije Zbegovca želeli su da osnuju svoju opštinu i tako dolaze u sukob sa vodećim ljudima iz Šopića. Na Lazarevu subotu 1887.godine u Zbegovcu je održan zbor . Sa ovog zbora je u Skupštini Kraljevine Srbije upućen zahtev da se naselju na Zbegovcu daruje ime i odobri osnivanje opštine. Vlasti Šopića su poslali pismo Skupštini o neslaganju, jer se do tada u Šopiću nalazilo sedište sreza. Tek 28.juna 1889.godine Skupština odlučuje da se bezimenoj varošici na Zbegovcu da ime Lazarevac, povodom 500 godina Kosovske bitke, a u čast srpskog kneza Lazara Hrebeljanovića.

Središte Kolubarskog sreza se 1895. iz Šopića seli u Lazarevac. Proglašeno za sresko mesto, Lazarevac se razvija kao upravno i privredno središte ove oblasti i naglo napreduje. Veliki uticaj na razvoj je imala raskrsnica puteva ka Beogradu, Rudniku i Aranđelovcu. Ovim putevima je ubrzan promet i intezivnije naseljavanje varošice. Od 1885.godine u Lazarevcu se nalazi sreski sud, osnovna škola, a početkom XX veka dobija poštu, apoteku i prvog lekara. Veliki uticaj narazvoj Lazarevca imala je izgradnja železničke pruge Valjevo-Mladenovac 1908.godine.